شمارهی صفرم، هفتمین و آخرین رمان اومبرتو اکو، نویسندهی ایتالیاییست. این رمان بهمرور، با قدم زدن در شهر میلان سال 1992، ما را با موقعیت کنونی این کشور آشنا میکند. رمان دربارهی روزنامهایست که هرگز قرار نیست چاپ شود و در شمارهی صفرم باقی میماند؛ اما خبر چاپ آن به گوش متهمانی میرسد که برای جلوگیری از انتشار آن، بایستی سر کیسه را شل کنند و مدیر کل روزنامه را در قبال سکوت و چشمپوشی از چاپ، درجات دهند. این اثر به روشنی سیستم مافیایی، فراماسونری، کاموررا، کوزانوسترا و ساختار بستهی کلیسا و اعمال نفوذ واتیکان را نشان میدهد و مشکلات سیستم بخشودهگی پس از جنگ که در تار و پود نظام دموکراتیک لانه کرده، برملا میسازد. از آن گذشته به نویسندهگان جوان میآموزد چگونه برای نوشتن یک رمان باید اطلاعات گوناگون را پیش از نشستن و نوشتن رمان فراهم و پوشهبندی کرد.
