سه خواهر که پس از درگذشتِ پدرشان، و به خاطر قوانینِ وراثتی ابتدای قرن نوزدهم در انگلستان، دار و ندارشان را به برادر بزرگتر میبازند، نیازمندِ ترحمِ قوم و خویش میشوند و برای نجات از وضع اسفناک خود، باید شوهرانی ثروتمند دست و پا کنند. جِین آستین عقل و احساس را در آستانهی بیست سالگی نوشت. او از همان ابتدا، خواننده را با اِلِنور (خواهر بزرگتر خانوادهی دَشوود) و ماریآن (خواهر دیگر) آشنا میکند. شرایط خانوادگیشان را شرح میدهد. شخصیتهای اصلی و فرعی را با جزئیات دقیق و وسواسگونه برای خواننده توصیف میکند. اسامی املاک و روستاها و وضعیت اجتماعی آن سالها را تبیین میکند. اما این تنها پوستهی رویی قصهای است که سراسر فریادِ اعتراض است به جایگاه زنان در جامعهی آن سالهای انگلستان؛ جامعهای مردسالار که تزویر و دورویی را به شفافیت و عشق ارجح میدانست.و آنجا که جِین آستین همهی مکانها، ارتباطها، شخصیتها و حالتهای روحیشان را به تفصیل برای خواننده رو میکند، همانجاست که معمایش را طرح کرده است: حالا این دیگر خواننده است که باید نقشهی قصه را به دست بگیرد و سر از پنهانکاریها، دروغها و رازهای شخصیتها پرده بردارد.
