ظهور احمدینژاد در قامت ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۴، نامزدی او برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ و انتخاب سیدابراهیم رئیسی به ریاست جمهوری ایران در سال ۱۴۰۰، آنهم با گفتمانی شبیه به احمدینژاد و یارانی منتسب به دولت احمدینژاد، مصداق تکرار تاریخ است. بنابراین، برای آنان که دوست دارند کنشهای سیاسی احمدینژاد، مبانی فکری و اندیشهای او، راز محبوبیت وی در میان تودههای مردم را فهم کنند و یا میزان تشابه و تفاوت کنشهای سیاسی سید ابراهیم رئیسی را با وی بدانند، خواندن این کتاب مفید خواهد بود. نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا از منظر روانشناسی سیاسی به خصوصیات شخصی، روحی، خلقی و فکری احمدینژاد بپردازد و توضیح دهد چگونه تحولات سیاسی ایران در سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ تحتتأثیر این متغیرهای فردی قرار گرفتند. بخش دوم کتاب، تحلیل خصوصیات فکری و اندیشهای محمود احمدینژاد، از منظر اندیشهٔ سیاسی است. اینکه آبشخور فکری دیدگاههای سیاسی او چه بودند و او تحتتأثیر چه شخصیتهای سیاسی-مذهبی قرار داشت؟ بخش سوم کتاب نگاهی از منظر جامعهشناسی سیاسی به دلایل پیروزی احمدینژاد در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۴ دارد و نوآوریهای او در عرصهٔ تبلیغات انتخاباتی و اشتباهات سیاسی رقبای وی را توضیح میدهد. پایانبخش کتاب مروری بر مواضع سیاسی احمدینژاد و نقش آن در کمرنگ شدن حضور و تأثیرگذاری او در عرصهٔ سیاسی ایران است.
