آرنه وتلسن بر آن است که «همۀ ما در هر لحظه از زندگی‌مان در معرض درد هستیم؛ اما نه لزوماً به شکل واقعیت همیشگی بلکه به‌منزلۀ یک احتمال دائمی». فلسفۀ درد نگاهی تامل‌برانگیز است به جنبه‌ای ناگزیر از وضع بنیادین بشر. وتلسن در این کتاب به شکل‌های متنوعی از درد می‌پردازد؛ از جمله، دردی که به‌واسطۀ شکنجه بر انسان تحمیل می‌شود، درد بیماری، درد اضطراب، درد اندوه، درد خشونت و افسردگی. او ماهیت دو پهلوی درد را بررسی می‌کند: این که در زندگی روزمره همواره تلاش می‌کنیم از درد اجتناب ‌کنیم اما در عین حال، جستجوی درد برایمان شورانگیز است. وتلسن درد را در قلمروهای مختلفی از زندگی مدرن، از جمله خانواده و شغل، بررسی می‌کند. فلسفۀ درد با ایده‌هایی از متفکرانی همچون سورن کیرکگور، زیگموند فروید، ماکس هورکهایمر، تئودور آدورنو، آلیس میلر، سوزان سونتاگ و مِلانی کلاین همراه می‌شود، و این پرسش را مطرح می‌کند که تقدم با فکر است یا احساس.