نظم زمان به چهار بخش تقسیم می شود که شامل نظریه نسبیت ، فضا-زمان ، گرانش کوانتومی حلقه ای و ترمودینامیک می شود . بخش اول، فروپاشی زمان ، با توضیح روولی آغاز می شود که به عنوان بعد چهارم در فضا-زمان در نظر گرفته می شود. او سپس مفهوم آنتروپی لودویگ بولتزمن را که هرگز کاهش نمی‌یابد، و نقش آن در ترمودینامیک و نظریه احتمال بیزی را مورد بحث قرار می‌دهد ، که روولی آن را «تنها معادله فیزیک بنیادی که تفاوتی بین گذشته و آینده می‌داند» توصیف می‌کند و نتیجه می‌گیرد که جهت زمان از دست می رود در بخش دوم، جهان بدون زمان ، روولی می نویسد که رویدادها به جای ذرات، جهان را تشکیل می دهند و مفهوم کوانتوم زمان را در گرانش کوانتومی حلقه ای معرفی می کند . بخش آخر، منابع زمان ، پیشنهاد می کند که جریان ظاهری زمان به دلیل ناتوانی در مشاهده تمام جزئیات میکروسکوپی جهان است.