در مقدمه‌ی این کتاب در خصوص رابطه‌ی انسان با کیهان تصریح گردیده است: "انسان به عنوان یک سیستم هوشمند با کل عالم هستی به عنوان یک نظام یا سیستم هوشمند دیگر، یک دستگاه و سیستم واحد هوشمند را به وجود می‌آورد که کیهان در او و او متقابلا در حیات کیهان تاثیر دارد و در هم‌کنش و واکنش دارند. ما با کیهان از لحاظ روحی، روانی، ذهنی و حتی فیزیکی یک اتخاذ منظم و دستگاهی داریم و یک موجود یا وجود واحد به حساب می‌آییم" مباحث کتاب عبارت است از: دنیای کوانتوم و خرد عرفانی، انرژی روحی عالم: اصل تعادل و ایده‌آلیسم علمی، قطب‌های مثبت و منفی عالم، یگانگی ناظر و منظور و شاهد و مشهود در نظریه‌ی کوانتوم و عرفان، میدان شعور و آگاهی هستی، شعور و آگاهی عالم به عنوان یک ثابت جهانی، و آیا علم در درک و توصیف عالم هستی حرف آخر را می‌زند؟