در نیویورک دههٔ ۱۹۵۰، «لیونل اسراگ» در یک آژانس کارآگاهی با «گیلبرت کونی»، «دنی فنتل» و «تونی ورمونته» همکاری می‌کند. رئیس آن‌ها «فرانک مینا» است که در کودکی آن‌ها را از یتیم‌خانه‌ای بدرفتار نجات داده‌است. فرانک لیونل را «بچه یتیم بروکلین» صدا می‌زند. لیونل مبتلا به سندرم توره و وسواس فکری-عملی است که او را از مردم جدا می‌کند، اما حافظهٔ گفتاری قوی و حافظهٔ تصویری او را به کارآگاهی توانمند بدل کرده‌است. فرانک در حال پیگیری پرونده‌ای محرمانه از لیونل و گیلبرت می‌خواهد او را در جلسه‌ای سایه‌وار همراهی کنند. لیونل با گوش دادن از طریق تلفن متوجه می‌شود فرانک در حال نشان دادن مدارکی تهدیدآمیز برای معامله‌ای تجاری با فردی به نام «ویلیام لیبرمن» است که دستیارش «لو» و یک محافظ تنومند نیز با او هستند. فرانک سعی می‌کند مبلغ بالایی را پیشنهاد دهد اما آن‌ها او را وادار می‌کنند تا نسخه‌های اصلی اسناد را نشان دهد. وقتی فرانک با ضربات چاقو به قتل می‌رسد، یکی از همکاران لیونل به زندان می‌افتد، دو نفر دیگر برای جایگاه او رقابت می‌کنند و بیوه مقتول از شهر فرار می‌کند. دنیای لیونل ناگهان آشفته می‌شود و این مطرود که حتی در صحبت کردن هم مشکل دارد، سعی می‌کند گره‌های پرونده را باز کند و در عین حال سعی می‌کند کلمات را در ذهنش مرتب نگه دارد.