نامه‌های خصوصی مشاهیر وجوهی از زندگی و شخصیت و اندیشۀ آن‌ها را عیان می‌کند که چه‌بسا در گفته‌ها و نوشته‌های رسمی‌شان، دست‌کم به‌شکل صریح و عریان، عیان نباشد و به‌چشم نیاید. نامه‌های خصوصی هانا آرنت و کارل یاسپرس در کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» هم از این قاعده مستثنی نیست. هانا آرنت و کارل یاسپرس در نامه‌هایی که از آن‌ها در کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» منتشر شده است، بی‌آنکه در فکر این باشند که این نامه‌ها روزی منتشر می‌شوند و بی‌شمار آدم در سراسر جهان آن‌ها را خواهند خواند، هرچه دل تنگشان خواسته گفته‌اند و از هر دری، راحت و بدون تعارف و پرده‌پوشی و ملاحظه، حرف زده‌اند. کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» موضوعات گسترده و متنوع و فراوانی را در بر می‌گیرد؛ از موضوعات شخصی و خصوصی گرفته تا موضوعات عمومی و فلسفی و اجتماعی و سیاسی و... .اما آن‌چه کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» را خواندنی‌تر می‌کند گسترۀ زمانی وسیعی است که نامه‌های این کتاب دربردارندۀ آن هستند. این نامه‌ها از سال 1926 آغاز می‌شوند و تا سال 1969 ادامه می‌یابند. البته پس از مهاجرت هانا آرنت از آلمان وقفه‌ای در نامه‌نگاری بین او و یاسپرس می‌افتد اما بعد از این وقفه باز نامه‌نگاری‌های آن‌ها از سر گرفته می‌شود. بنابراین در کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» با سِیرِ تحول رابطۀ دو فیلسوف و نیز تحول فکری‌شان هم مواجهیم. آرنت بیست‌ساله بود که با یاسپرس شروع به نامه‌نگاری کرد. آن زمان او شاگرد یاسپرس بود و رابطه‌شان رابطه‌ای استاد و شاگردی بود اما این رابطه بعدها به دوستی‌ای نزدیک تبدیل شد و سِیرِ این تحول را در کتاب «محاورۀ طالب و مطلوب» می‌توانیم ببینیم.