در میان رمانهای ساموئل بکت، شاعر، نویسنده و نمایشنامهنویس ایرلندی (١٩٨٩-١٩٠٦) مِرفی چند شخصیت و طرحی کم و بیش روشن دارد. از بعضی جهات به خود «بکت» شبیه است. زندگینامهنویسان او به خطوط موازی میان این رمان و زندگی بکت اشاره کردهاند. گفتنی است بکت در زمان نگارش این رمان در لندن به روانکاو مراجعه میکرده است. بکت در همان دوره، عامدانه و به قصد تجربه کردن فضا و روحیهها برای دیدار با «جفری تامپسن»، دوستش، به بیمارستان میرفت. داستان کتاب مرفی، اولین رمان انتشار یافته از ساموئل بکت، در لندن و دوبلین و در زمان اولین دهه های شکل گیری جمهوری ایرلند می گذرد. شخصیت اصلی داستان، مرفی، عاشقانه دختری به نام سلیا را دوست دارد ولی اگر می خواهد که دختر موردعلاقه اش از ایرلند به او بپیوندد، ابتدا باید زندگی خود را در لندن شکل دهد. بکت با طنزی قوی، برنامه ها و تمهیدات مرفی برای افزایش درآمد ناچیز و اوقات فراغت محدود خود را توصیف می کند. مرفی سرانجام، شغل پرستاری در بیمارستان روانی ماگدالن را به دست می آورد و در آن جا، وارد دنیای دیوانه وار بیماران روانی می شود؛ دنیایی که با یک بازی سرنوشت ساز شطرنج پایان می پذیرد. این اثر بکت که در هجو و پوچی زندگی روزمره غوطه ور است، کاوشی ابتدایی است در موضوعات و تم هایی از قبیل سلامت و زوال عقل و معنای راستین زندگی، که در سایر آثار او نیز به وضوح به چشم می خورد.
