مناظر انسانی سرزمین من منظومه‌ای است که به قول خودِ شاعر یک بیوگرافی تاریخی است، تاریخ سیاسی- اجتماعی ترکیه آن هم از دریچه چشم خود او.ناظم حکمت کار نوشتن این کتاب را در سال 1941 در زندان بورسه آغاز کرد و در آن از امکانات شعر یعنی ایجاز استفاده کرده است. گهگاه به شعر خیلی نزدیک شده و گاه نیز به نثر بسیار ساده و بی‌پیرایه روی آورده است. در ان کتاب شرح حال کسانی را می‌خوانیم که شهرت برخی از آنها عالمگیر است و برخی را جز همسایه‌شان کسی نمی‌شناسد. مجموعه این شرح‌حال‌ها خطوط اصلی تاریخ ترکیه را از سال 1908 تا 1941 ترسیم می‌کند... ...در شعرهایم از عشق، زندگی، مرگ، شادمانی، اندوه، امید و ناامیدی سخن می‌گویم. می‌خواهم هر چیزی که به انسان اختصاص دارد به شعرم اختصاص داشته باشد. من می‌خواهم شعرهایی بنویسم که هم از خودم سخن بگوید، هم یک یا میلیون‌ها انسان را مورد خطاب قرار دهد. شعرهایی که از یک سیب، از زمین شخم زده از روح و روان انسانی که از زندان بازگشته، از مبارزه مردم برای رسیدن به روزهای زیبا و از ظرفیت های یک انسان عاشق سخن بگوید.