این مجموعه، برگردانی از مجموعه "مناظر انسانی سرزمین من" سروده "ناظ‌م حکمت" است که دفترهای چهارم و پنجم از آن مجموعه را شامل می‌شود. وی خود خاطر نشان می‌کند: "در مناظر انسانی سرزمین" از امکانات شعر یعنی ایجاز استفاده کرده‌ام؛ گهگاه خیلی به شعر نزدیک شده‌ام و گاه نیز به نثر بسیار ساده و بی پیرایه روی آورده‌ام... در شعرهایم از عشق، صلح، زندگی، مرگ، شادمانی، اندوه، امید و ناامیدی سخن می‌گویم. می‌خواهم هرچیزی که به انسان اختصاص دارد به شعرم اختصاص داشته باشد". برای نمونه، یکی از قطعات کتاب این گونه آغاز می‌شود: در کناره مدیترانه/ چه شهرهای زیبایی دارد آناطولی من/ کوچک‌اند/ و چون پرتقال، سرشار از آفتاب/ چون ماهی زنده، درخشان/ و مانند خرزهره تلخ، رنگین!/....