پرویز جاهد، در این کتاب روایتی جذاب از تحول سینمای موج نوی ایران ارائه می کند و ضمن بررسی زمینه ها و عوامل داخلی پیدایش آن به تأثیرات بین المللی که باعث غنای زیبایی شناختی فیلمهای موج نویی شده می پردازد. جاهد به این نکته مهم توجه میکند که چگونه فیلسازان موج نو در حالی که مورد حمایت نهادهای دولتی بودند برای نمایش آثارشان با موانعی مواجه شدند. او ضمن ارزیابی گفتمان های انتقادی فیلم در دهه چهل ایران، نشان می دهد چگونه گروه کوچکی از فیلس ازان تلاش کردند تا قراردادهای سینمایی عامه پسند در ایران را به چالش بکشند تا یک سنت سینمایی روشنفکرانه و هنری ایجاد کنند.دانشیار دانشگاه نیو ساوث ولز، سیدنی، استرالیا