پاموک در رمان نام من سرخ بخشی از تاریخ ترکیه در زمان امپراتوری عثمانی را به تصویر کشیده‌ است. در این رمان، تکنیک چند صدایی یا پلی فونی روایتِ حوادث مختلف را توسط شخصیت‌های رمان ممکن کرده‌ است. پاموک در این رمان نقطه مشترک تاریخ ترکیه و ایران را در نظر داشته‌ است.
نویسنده به شرح عشق و قتل در این رمان پرداخته‌ است. چگونگی روابط بین دو فرهنگ غرب و شرق از دیگر موضوعات این رمان است که از زبان نقاشان روایت می‌شود.
پاموک در گفتگو با مجله نافه درباره انگیزه خود از نوشتن این رمان گفته‌ است «بین ۷ تا ۲۲ سالگی‌ام می‌خواستم نقاش شوم. بعدها وقتی نویسنده مشهور ترک شدم همیشه دوست داشتم درباره لذت نقاشی بنویسم. می‌خواستم توصیف کنم که نقاشی کردن چه حسی دارد و یک نقاش چه عقایدی دارد.»  شخصیت‌های اصلی در رمان نام من سرخ نقاشان هستند. در ابتدای رمان یکی از این نقاشان به دست نقاشی دیگر و با انگیزه‌ای نامعلوم به قتل می‌رسد. هیچ کس نمی‌داند قاتل، یک نقاش است. با این حال ماجرای تمام رمان از ابتدا تا انتها یافتن نقاشِ قاتل است.