مسائل مربوط به زنان، جزء دغدغه‌های مهم جامعۀ ایرانی است که در سالیان اخیر مورد مناقشۀ اقشار مختلف اندیشمندان بوده و تبدیل به نوعی جدال ایدئولوژیک شده است. در رابطه با زندگی روزمرۀ زنان ايراني و به‌ويژه نمايش‌‌هاي خصوصي زنانه در دورۀ قاجار پژوهش‌هاي اندکي انجام شده است. انجام مطالعات جامعه‌‌شناختي بي‌طرفانه در اين حوزه ضروري است. در اين پژوهش با توجه به خلأ ذكرشده، يکي از ابعاد زندگي روزمرۀ بخشي از زنان ايران در دورۀ قاجار بررسي شده تا بتواند با شناخت تاريخي كه از گذشتۀ زن ايراني به‌دست مي‌آيد، با رويکرد متفاوتي به تبيين نمايش‌‌هاي خصوصي دورۀ قاجار بپردازد. در واقع این پژوهش بازخواني يکي از ابعاد زندگي زن ايراني در دورۀ قاجار است که هدفش بررسي چگونگي بازتاب آن در نمايش‌‌هاي رايج آن دوران است. چنين پژوهشي از يک‌سو به مسائل خاص زنان مي‌پردازد و دغدغه‌ها و خواسته‌هاي نيمي از جمعيت جامعه را بررسي و موشکافي می‌‌کند و از سوي ديگر، به مسائل و موضوعات ادبي و هنري گوناگون مرتبط با زنان مي‌پردازد. برای دست‌یابی به درکی همه‌جانبه از زندگی زنان دورۀ قاجار، حوزۀ نمایش انتخاب شده است تا از آن طریق زوایای گوناگون و لایه‌های پنهان و ناگفتۀ زندگی آنان که به صورت خودآگاه و ناخودآگاه در گردهمایی‌های خصوصی بازتاب یافته، کشف و بررسی شود. برای شناخت هویت جنسیتی زنان باید سازۀ اجتماعی جنسیت در جامعۀ ایرانی آن دوره را شناخت تا بتوان دنیای زنان و بازتاب آن در بازی‌های نمایشی دورۀ قاجار درک شود.