کتاب پیش رو به قلم نیچه پژوه و اسلام شناس نامدار معاصر پیرامون نیچه و ارتباط آن با اسلام و به ویژه پیامبر اسلام به نگارش درآمده است. آن طور که از موضع گیری مخالف نیچه نسبت به دین و به ویژه مسیحیت منعکس شده، شاید مخاطب به نوعی غافلگیری در مواجه با ارتباط نیچه با اسلام و کرنش او در برابر پیامبر اسلام برسد. ممکن است در ابتدا این گونه احساس شود که تناقضی عجیب از سوی نیچه به وقوع پیوسته؛ حال آن که با مطالعه بیش تر می توان دریافت این کرنش نه از روی باورمندی به شریعت پیامبر بلکه از روی شیفتگی به طریقتی مبتنی بر اراده ی او بر تقوق، امر سیاست مدرن، عصبیت، استیلا و انسجام ملل تحت لوای او حاصل شده است. روی جکسون در کتاب خود تلاش کرده تا رابطه نیچه و اسلام را از منظر سیاست ورزی، امور کشورداری و عصبیت- به تعبیر ابن خلدون- مورد بررسی قرار دهد و آن را در بنیاد فکری و باورهای این فیلسوف نامدار و بنابر شناخت از نیرو و اراده واکاود.
