کتاب هرمان و دوروته آ اثر یوهان ولفگانگ فون گوته و ترجمه ی محمود حدادی در نشر گویا به چاپ رسیده است.
کتاب “هرمان” و “دوروته آ” اثر “یوهان ولفگانگ فون گوته”، شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان ‌شناس، فیلسوف و سیاست ‌مدار آلمانی، است که رمانی عاشقانه را در اختیار مخاطب قرار می دهد. شخصیت اصلی داستان، “هرمان”، پسری خجالتی، مودب و با وقار است که همراه با والدینش، در یکی از مناطق مرزی کشورش روزگار می گذارند. وی هیچ میلی به امور مورد علاقه ی جوانان از جمله رقص و پایکوبی نداشته و همواره از معاشرت با دختران پرهیز می کند. پدر و مادر این پسر، زن و مردی خیر و مهربان هستند که همواره به نیازمندان یاری می رسانند. این زوج، صاحب یک مهمان خانه ی مجلل نیز بوده و از وضع مالی مناسبی برخوردار می باشند. داستان از جایی آغاز می گردد که گروهی از آوارگان سرزمین های دوردست، به دنبال وقوع جنگ و جهت نجات جان خویش، خانه و کاشانه های خود را رها کرده و پس از گذراندن مسافتی طولانی، به تپه ای حوالی شهر محل زندگی پسر قصه می رسند. هرمان، بنا به درخواست مادرش، و جهت اعطای پوشاک و مقداری غذا به این گروه، به سوی تپه می رود؛ همین اقدام، او را با مسائلی و ماجراهایی پرفراز و نشیب و غیر قابل پیش بینی مواجه کرده و داستانی زیبا را خلق می نماید.
یوهان ولفگانگ فون گوته نویسنده و دولتمرد آلمانی بود. مجموعه کارهای وی شامل شعرهای حماسی و غزلیات است که در سبک های مختلف سروده شده اند. درام های منظوم و منثور؛ خاطرات؛ زندگینامه نقد ادبی و زیبایی شناسی؛ رساله های گیاه شناسی ، آناتومی و رنگ. و چهار رمان. علاوه بر این ، بخشهای متعدد ادبی و علمی ، بیش از 10 هزار نامه و تقریبا 3000 نقاشی از وی موجود است. گوته که در سن 25 سالگی یک شخصیت مشهور ادبی بود ، توسط دوک ساکس ویمار ، کارل آگوست در 1782 پس از اولین اقامت در نوامبر 1775 در آنجا پس از موفقیت در اولین رمان خود ، رنجهای جوان ورتر ، مورد احترام قرار گرفت. وی از شرکت کنندگان اولیه جنبش ادبی Sturm und Drang بود. گوته در ده سال اول حضور در ویمار ، به عنوان عضوی از شورای خصوصی دوک خدمت کرد ، در کمیسیون های جنگ و بزرگراه ها شرکت کرد ، بر بازگشایی معادن نقره در ایلمنو مجاور نظارت کرد و یک سری اصلاحات اداری را در دانشگاه ینا انجام داد. وی همچنین به برنامه ریزی پارک گیاه شناسی ویمار و بازسازی کاخ دوکال آن کمک کرد ، که در سال 1998 با هم به عنوان میراث جهانی یونسکو تعیین شد.