وابی سابی مفهومی در زیبایی‌شناسیِ سنتیِ ژاپنی است؛ جهان‌بینی‌ای بر پایه‌ی اعتقاد به ناپایداری و زودگذریِ جهان و پذیرش نقص‌ها. «وابی» به معنای «ستایش و زیبا‌دیدن اندوه، فقر و سادگی»، و «سابی» به معنای «ستایش و زیبادیدن پیری، کهنگی، تنهایی و دلتنگی» است. این دو اصطلاح اغلب در کنار یکدیگر و به‌صورت یک واژه به کار می‌روند. وابی سابی مفهومی که به زودگذربودن زیبایی، تغییرپذیربودن و ناکامل‌‎بودن طبیعت و ذات دنیای اطراف اشاره می کند. فلسفه‌ی وابی سابی به ما می‌گوید که برای لذت‌بردن از زندگی نباید منتظر کامل‌شدن و بی‌نقص‌بودن آن باشیم، چرا که جهان زودگذرتر از آن است که بتوانیم بسیاری از شرایط را دوباره تجربه کنیم.