بررسی کلی تحول هنر، علم، دین، فلسفه و فکر اجتماعی در پانصدسال گذشته غرب نشان میدهد که در طول این دوره، ملتهای مغربزمین، ایدهها و نهادهایی را که پیش از آن در جای دیگر وجود نداشته، بنیاد نهادهاند. این نوعی وحدت در کثرت است. مغربزمین با وام گرفتن از دیگر سرزمینها و رشد در زمینهای از مخالفت و اصالت، مثل اعلای تمدن ترکیبی بوده است. تجربه مغربزمینیها مربوط میشود به ملتهای بسیاری که در این تجربه شرکت کردند، کشش نسبت به بدعتهای غریب، منازع؟ بیپایان مکتبهای فلسفی، جستوجوهای مکرر وسیع برای رسیدن به دورههای معلوم. اما به رغم این جنبه، مغربزمین هدفهای ویژهای را دنبال کرده است؛ یعنی وحدت خود را و تا سرحد امکان به اهداف خود رسیده؛ اما موجب انحطاط خود را فراهم آورده است. مغربزمین، مجموع؟ بیپایانی از گرایشهای ضد هم در موضوع دین، سیاست، هنر، اخلاق و ادب است و اغلب گسترشی تا فراسوی دور؟ ممانعت خود یافته است. موضوع این کتاب در خصوص هنر، علم، دین، فلسفه، اخلاق، آداب و تفکر اجتماعی در پانصد سال گذشته در غرب است.
