هنری میلر یکی از جنجالی ترین نویسندگان قرن بیستم آمریکا است؛ نویسنده ای که مرز میان اتوبیوگرافی و زمان را درنوردید. به منتقد سرسخت امریکائیسم بدل شد برای چندین دهه آثارش در امریکا ممنوع بودند و راهی فرانسه شده بود تا از شر آمریکا در امان بماند؛ نویسنده ای که به پدر معنوی نسل بیت بدل شد و با آثارش الهام بخش جوانانی شد که در دهه ی 1960 آغازگر تحولی عظیم در فرهنگ آمریکایی شدند. کابوس تهویه دار اگرچه بیشتر به عنوان اثری غیرداستانی طبقه بندی می شود به واقع رمانی است که مرز میان رمان و سفرنامه و نانفیکشن را در می نوردد و الهام بخش رمانه ای جاده ای نویسندگان نسل بعدتر همچون چون جک کرواک می شود. در نامه ای به یکی از دوستان نقاشاش میلر این کتاب را «تفنگی پرشده» برای شلیک به سر آمریکا توصیف می کند. میلر که در نیویورک سیتی به دنیا آمده بود به سال 1930 و در 38 سالگی به پاریس مهاجرت کرد، اما بعد از یک دهه به آمریکا بازگشت تا سفری یک ساله را در آمریکا در پیش بگیرد و کابوس تهویه دار را بنویسد. میلر خیلی دلش می خواست این سفر را به همراه آنائیس نین به انجام برساند اما بعد از امتناع نین با ایب رتنر راه این سفر جاده ای را در پیش گرفت.
