در سال 1922 لنین، رهبر وقت شوروی، شخصا فهرستی از 160 روشنفکر که آن ها را عنصر «نامطلوب» می دانست، برای تبعید از کشور تهیه کرد؛ فهرستی شامل فیلسوفان، اساتید دانشگاه، چندین دانشمند و خبرنگار. او به استالین – که کارش نظارت بر این تبعید بود _ نوشت: «می خواهیم برای یکبار و همیشه روسیه را پاکسازی کنیم. در پاییز آن سال دو کشتی از پتروگراد به راه افتادند و روشنفکران صاحبنام روسیه و خانواده هایشان را از کشور خارج کردند و به برلین بردند، سفری که قرار بود به تبعید دایم این افراد در برلین، پراگ و پاریس منتهی شود. نویسنده این کتاب، به کمک مجلات، نامه ها و خاطرات تبعید شدگان، روایتی کمیاب از این برهه تاریخی ارائه کرده است.