ایران عصر صفوی: نوزایی امپراتوری ایران کتابی با موضوع تاریخ عمومی صفویه نوشتهٔ اندرو جی. نیومن، صفویه‌شناس اسکاتلندی است. نیومن در این کتاب برخلاف بیشتر صفویه‌شناسان، بر تداوم حکومت یا چنان که خود گفته‌است «پروژهٔ صفویه» تأکید کرده‌است. او بر این باور است حکومت صفویه آن طور که برخی شرق‌شناسان می‌گویند دچار انحطاط نشد و سقوط این حکومت محصول اشتباهات و شرایطی بود که در اواخر عمر آن رقم خورد و قابل پیش‌گیری بود. دوره صفوی به لحاظ تاریخی در سال 907 ق/ 1501 م و با تصرف تبریز به دست شاه اسماعیل آغاز شد و با سقوط به دست افغان‌ها در سال 1135 ق/ 1722 م پایان گرفت، این دوره نقطه عطف تاریخ میانه و تاریخ مدرن ایران است. پادشاهی صفویه طولانی‌ترین دوران پادشاهی ایرانی پس از اسلام است که از زمان پیروزی اسلام و فتح ایران در سال 71 ق/ 640 م سابقه نداشت.