همه‌‌ی کلاس چهارمی ‌ها، موش صحرایی‌ اند، نه آن فرشته‌های خوب و حرف گوش ‌کن کلاس سوم. این چیزی است که همه‌ی بچه‌ها می‌دانند. اما سادز هنوز هم دلش می‌خواهد یک فرشته باشد. او اصلاً دوست ندارد مثل موش‌های صحرایی زورگو و حرف‌ گوش‌ نکن باشد؛ مخصوصاً شبیه دوستش جویی. یا حتی از خِیر ظرف غذای محبوبش که از کلاس اول با اوست بگذرد. آخر چرا باید ساندویچش را توی پاکت بگذارد؟ چرا بچه‌ها فکر می‌کنند که ظرف غذای او با تصویر چند تا فیل‌ قشنگ، خیلی هم مسخره و کودکانه است؟ سادز هر روز با خودش فکر می‌کند چرا نمی‌‌تواند آن‌‌قدر خراب‌کاری کند که باز او را به کلاس سوم برگردانند. اما واقعیت این است که زندگی رو به جلو پیش می‌‌رود و هرگز نمی‌‌توان به عقب بازگشت. یعنی جویی، دوست سادِز، می‌‌تواند کمکش کند یا سادز یک کلاس ‌چهارمی دست ‌و پا جلفتی باقی می‌ماند؟ «کلاس چهارمی ‌ها، موش صحرایی» داستان بزرگ شدن و عبور از مرحله‌‌ی کودکی است. تمایل کودک به سرکشی و به دست آوردن استقلال در فضای محافظت ‌شده‌‌ی خانواده، یکی از نیازهای جدی کودکان در این سن است که جری اسپینلی در قالب رمان «کلاس چهارمی‌ ها، موش صحرایی» به‌ زیبایی به آن پرداخته است.