در سال ۱۳۵۱ در اراک به دنيا آمدم. تحصيلات راهنمايی و دبيرستان را بهترتيب در مدرسه راهنمايی علامه طباطبايی و امام محمدباقر (ع) به انجام رساندم. در سال ۱۳۶۶ همزمان با تحصيل در دبيرستان، با انجمن سينمايی جوانان ايران - دفتر اراک - آشنا شدم و فعاليت فرهنگی- هنری خود را در آنجا آغاز كردم. نتيجه اين همكاری ساخت چندين فيلم كوتاه و داستانی بوده است. در سال ۱۳۷۱ در رشتهی زبان و ادبيات انگليسی دانشگاه علامه طباطبايی پذيرفته شدم و همزمان فعاليت فرهنگی- هنری خود را با دفتر جهاد دانشگاهي آغاز كردم كه اين فعاليتها تا پايان سال ۱۳۸۱ كه از رسالهی كارشناسیارشد در رشتهی ادبيات انگليسی دفاع كردم، ادامه داشت. از سال ۱۳۷۲ همكاری خود را با مطبوعات آغاز كردم و حاصل این همكاری ترجمه، تأليف و چاپ دهها مقاله در روزنامهها و مجلات داخلی بوده است. در ششمين جشنوارهی مطبوعات نامزد دريافت قلم بلورين در رشتهی نقد و در جشنواره نهم مطبوعات برنده لوح زرين و قلم بلورين شدم و در چهارمين جشنوارهی نقد كتاب جايزهی اول رشتهی شعر را دريافت كردم.
از سال ۱۳۸۱فعاليت آموزشی خود را در زمينهی تدريس زبان انگليسی با جهاد دانشگاهی واحد علامه ادامه دادم كه اين همكاری تا زمان تدريس در دانشگاه اراک ادامه داشت. از مهر ۱۳۸۲ تاكنون در مقام عضو هيأت علمی، با دانشگاه اراک همكاری میكنم و در حال حاضر دانشجوی مقطع دكترای ترجمه در دانشگاه علامه طباطبايی هستم.
این کتاب شامل دو بخش اصلی نظریه و عمل است. در بخش نظریه، دربارهی مبانی ژانر فانتاستیک/ وهمناک در حوزههای مختلف ازجمله فلسفه، روانکاوی و البته ادبیات بحث میشود. سپس کاربرد فانتاستیک در حوزهی روانکاوی و در آثار ینتش، لاکان، سیکسوا و در مقالهی «شگرف» بررسی میشود و همچنین تعبیر روانکاوانهی فروید از داستان «مرد شنی» اثر هوفمان نیز ارزیابی میشود. در پایان، بهتفصیل رویکرد ساختاری وهمناک که تودوروف طرح کرده است، بررسی میشود و ژانر وهمناک به شگرف، شگفت و تمثیل و انواع فرعیتر تقسیم میشود.
در بخش عمل، اصول فانتاستیک در گزیدهی آثار ادبیات فارسی بررسی میشود. نخست برخی از حکایات بابهای ششم تا دهم کتاب فرج بعد از شدت تحلیل میشود و در ادامه پیشنهاد داده میشود در بررسی این نوع داستانها بهجای فانتاستیک، از واژهی «کرامات» استفاده شود. پس از آن داستانهای هفتپیکر نظامی، گزیدهای از قصههای هزارویکشب و برخی از حکایات کتاب عجایب هند رامهرمزی با توجه به رویکرد ساختاری تودوروف به فانتاستیک بررسی میشود. بخش دوم کتا با تلقی داستانهای سورهی کهف بهمنزلهی نوعی ادبیات «عجیب» یا «معجزات» به پایان میآید.
