دکتر احمدعلی بهرامی یکی از تکنوکرات‌های زمان شاه است که پس از سال‌ها اقامت در خارج، کتابی به عنوان «انسانیت و عدالت» که سرگذشت خودش است را نوشته و انتشارات توکل آن را در سال ۱۳۸۷ منتشر کرده است. بهرامی نام «انسانیت و عدالت» را برای شرح خاطرات خود انتخاب کرده است.عطا آیتی که کتاب به کوشش او به عرصه چاپ رسیده در پیشگفتار نوشته است: «دکتر احمدعلی بهرامی در خانواده‌ای از صاحب منصبان سلاطین قاجار و کارگزاران سلسله پهلوی اول در سال ۱۹۱۹ و در هنگام قرارداد بین ایران و انگلستان چشم به جهان گشود... در وزارت کار در سمت‌های مختلفی همچون مدیرکل و معاون وزارتخانه و طراح جدید قوانین کار و بیمه‌های اجتماعی به بررسی و تنظیم طرح‌های جدید پرداخت و ... در سال ۱۳۳۹ به عنوان وزیر کار در کابینه شریف امامی منصوب شد...»