کتاب ایران و عصر روشنگری مجموعه‌ای از نه مقاله است که مختصصان مطالعات ایران‌شناسی و عصر روشنگری دربارۀ نسبت ایران و متفکران عصر روشنگری به رشتۀ تحریر درآورده‌اند. پرسش محوری مقالات کتاب این است که متفکران عصر روشنگری، خصوصاً اندیشمندان فرانسوی، دربارۀ فرهنگ، تاریخ، ادیان و مذاهب ایران چه می‌اندیشیدند و در فعالیت‌های فرهنگی خود از اطلاعاتشان دربارۀ ایران و ایرانیان چگونه استفاده می‌کردند. متفکران عصر روشنگری با نظام‌های سیاسی استبدادی، نهاد کلیسا، خرافات دینی و مذهبی، و جهل و کم‌اطلاعی توده‌ها سر ستیز داشتند و در ایفای رسالت خود از اصناف منابع فرهنگی استفاده می‌کردند. یکی از این منابع فرهنگی اطلاعاتی بود که آن‌ها در قالب کتاب و سفرنامه از ایران به دست می‌آوردند. متفکران عصر روشنگری به مدد این اطلاعات باورها، نهادها و سنت‌های فرهنگی مختلف اروپاییان زمان خود را نقد و ارزیابی می‌کردند. نویسندگان مقالات این کتاب با رجوع به منابع مختلف و به نحو مستند نشان می‌دهند که متفکرانی چون دیدرو، ولتر، منتسکیو، بِل، لیتلتون و افراد دیگر چگونه به ایران می‌نگریستند و چگونه در مبارزات سیاسی و فرهنگی خود از اطلاعات مربوط به ایران استفاده می‌کردند.