وون پیونگ سون در کتاب بادام داستان نوجوانی به نام «یونجه» را روایت میکند که از نوعی ناتوانی ذهنی رنج میبرد، اما عشق، دوستی و تلاش، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر میدهند. این رمان پرافتخار در شمار کتابهای برگزیدهی والاستریت ژورنال قرار دارد و در سال 2016 موفق به کسب جایزهی ادبی جوانان چانگبی شده است. وقتی یونجه به سن بلوغ میرسد، یک تراژدی غیرقابلتصور اعضای خانوادهی او را درگیر میکند و اکنون او باید به تنهایی با جهان اطراف خود مواجه شود. از خلال این تجربهی هولناک است که یونجه در مواجهه با احساسی قرار میگیرد که تاکنون هرگز آن را درک نکرده است: عشق. دو نورون به شکل بادام در اعماق مغز یونجه وجود دارند که باعث میشوند او نتواند احساسات خود را بشناسد و آنها را بروز دهد. یونجه در زندگی خود هیچ دوستی ندارد، اما مادر و مادربزرگ فداکارش همواره در تلاش هستند تا زندگی امن و رضایتبخشی را برای او فراهم کنند. خانهی کوچک آنها در طبقهی بالای یک کتابفروشی قرار دارد. مادر یونجه روی دیوارهای کتابفروشی کاغذها و علامتهایی را نصب کرده است که به او یادآوری میکنند چه زمانی باید بگوید «متشکرم» و چه زمانی باید بخندد. تا این که در شب کریسمس و شانزدهمین سالگرد تولد یونجه، ناگهان همه چیز تغییر میکند.
