در زمستان 2000، اندکی پس از مرگ مادرش، دونالد آنتریم شروع به نوشتن درباره خانواده خود کرد. در قطعاتی که در نیویورکر ظاهر شد و در بهترین مقالات آمریکایی گلچین شد، آنتریم روابط شدید و پیچیده خود را با مادرش، لوآن، هنرمند، معلم و الکلی بی‌ثبات بررسی کرد. پدربزرگ مهربانش که در کوه های کارولینای شمالی زندگی می کرد و همیشه امیدوار بود دخترش را از دست خودش نجات دهد. و پدرش که دو بار با مادرش ازدواج کرد. زندگی پس از مرگ پرتره ای سفید، گاهی لطیف، گاهی سیاه خنده دار از یک خانواده است - معیوب، ترک خورده، خشمگین - و از مردی که در تلاش برای یادگیری ماهیت ریشه های خود است.