الیزابت دختر جوانی است که همراه با دایی و قیّم خود در خانهای در پروانس زندگی میکند. آن خانۀ کهنه که چندان چنگی به دل نمیزند، در ضمن محل کسب و کار آنهاست. یک سمساری که بر روی در آن نوشته شده است: «عتیقهفروشی». توریستها گهگاه به آنجا سر میزنند و در میان خرتوپرتها سر و گوشی آب میدهند. دایی، بازیگر بازنشسته «کمدی فرانسز»، با طمطراق تمام، آنجا را «شاهنشین» مینامد و عکس بزرگی از خود را در لباس رسمی و سیسال جوانتر از امروز، بر دیوار آویخته است. او برای تازهواردان دربارۀ ماجراهای دوران بازیگریش پرچانگی میکند. ژولین ماتیاس به این ترتیب، زندگی فقیرانه خود را با یک مستمری اندک و فروش ناچیز عتیقه به گردشگران اداره میکند. الیزابتِ جوان در آرزوی رهایی یافتن از این زندگی کسالتبار، با دار و دستهای از جوانهای موتورسوار و پُر شر و شور آشنا میشود؛ گروهی از فرزندان اهالی، صاحبان مشاغل و … که درگشت و گذارهای پر سروصدای خود، به خانه ماتیاس پیر هم سر میزنند. ماتیاس این جماعت را «بچهپُرروها» میخواند. الیزابت در آرزوی پیوستن به این گروه همسال، به هر دری میزند. سرانجام با ترفندی، موتورسیکلتی بسیار پرقدرتتر و باشکوهتر از موتورهای وِسپای آن جوانان تهیه میکند و پس از ماجراهای بسیار، به عضویت گروه در میآید. ماجراهای عجیب و پُرمخاطرهای که در نهایت به رویارویی پیروزمندانۀ «بچهپُرروها» با یک جنایتکار بیرحم میانجامد.
