خلق یک موجود دیگر، یکی از آشناترین و غریزی‌‌ترین جنبه‌های زندگی ما و درعین‌حال از پیچیده‌ترین و البته خصوصی‌ترین کنش‌هایمان است، سرشار از عشق و امید و درعین‌حال قرین بیم و تردید. اما جدا از اینکه بخواهیم بچه داشته باشیم یا نه،‌ فارغ از میل و تصمیمان در این باره، به دنیا آوردن یک موجود تازه چه معنایی دارد؟ در جهانی مملو از بی‌ثباتی‌، جهانی با انواع‌واقسام بحران‌های اجتماعی، سیاسی و زیست‌محیطی، تصمیم‌گیری برای بچه‌دار شدن به چه معناست؟ اصلاً به دنیا آوردن یک کودک به‌لحاظ اخلاقی، فلسفی و عاطفی چه ثمرات و پیامدهایی دارد؟ آیا می‌شود به‌نیابت از موجودی دیگر دربارۀ قدروارزش زندگی کردن تصمیم گرفت؟ مارا فان در لوخت در کتاب Begetting به‌سراغ این سؤال‌های اساسی می‌رود و با تکیه بر فلسفه، الهیات، علم، ادبیات و تأملات شخصی‌اش با دیدی بی‌طرفانه و بیانی صادقانه معنای بچه‌دار شدن را به بحث می‌گذارد. کتاب بیش از آنکه در پی قضاوت کردن یا طرح جواب‌های قطعی باشد،‌ دعوتی است به گفت‌وگویی دغدغه‌مند، متعهدانه و همدلانه؛ گفت‌وگویی که در عین بررسی جنبه‌های اخلاقی و اجتماعی بچه‌دار شدن، پذیرای عمق و پیچیدگی این میل انسانی هم باشد، میل به خلق فرزندی که امتداد جسم و جان و خیال ماست.