کتاب حاضر پژوهشی نظام‌مند در زمینۀ فلسفۀ تطبیقی است که با تمرکز بر مفهوم «خوشبختی» به مقایسه‌ای تحلیلی میان دیدگاه دو حکیم الهی برجسته __توماس آکوئیناس، متأله و فیلسوف کاتولیک قرون وسطی، و علامه محمدحسین طباطبایی، فیلسوف و مفسر بزرگ معاصر شیعه__ می‌پردازد. نویسنده با نگاهی انتقادی و تطبیقی، تلاش کرده است تا با عبور از برداشت‌های سطحی، ساختار فلسفی دو نظام فکری را در زمینۀ کمال نهایی انسان بررسی و مقایسه کند. متن از یک‌سو وفادار به آموزه‌های آکوئیناسی است و از سوی دیگر تحلیل‌هایی کوتاه از فضای فلسفۀ اسلامی/صدرایی و دیدگاه‌های معاصر (طباطبایی) ارائه می‌دهد. این کتاب می‌تواند برای دانشجویان و پژوهشگران فلسفۀ اسلامی، فلسفۀ مسیحی، کلام تطبیقی، و الهیات فلسفی منبعی الهام‌بخش باشد؛ و به‌ویژه در فهم نقاط اشتراک و افتراق دو سنت بزرگ عقلانی __یعنی الهیات مسیحی و حکمت اسلامی__ افق‌هایی تازه بگشاید.