انتشارات: نشر چشمه - ۱۳۸۴
تمرکززدایی به معنای واگذاری بخشی از اختیارات و تصمیم‌گیری‌ها از یک مرکز اصلی به افراد، گروه‌ها یا واحدهای مختلف است. در این شیوه، همه امور توسط یک فرد یا نهاد کنترل نمی‌شود و مسئولیت‌ها میان بخش‌های مختلف تقسیم می‌گردد. تمرکززدایی می‌تواند باعث افزایش مشارکت، سرعت تصمیم‌گیری و استفاده بهتر از توانایی‌های افراد شود.
خودمدیریتی به توانایی افراد یا گروه‌ها در برنامه‌ریزی، سازماندهی و کنترل فعالیت‌های خود بدون نیاز به نظارت مستقیم اشاره دارد. در نظام خودمدیریتی، افراد مسئولیت بیشتری در قبال کارها و تصمیم‌های خود می‌پذیرند و برای رسیدن به اهداف تلاش می‌کنند.
میان تمرکززدایی و خودمدیریتی ارتباط نزدیکی وجود دارد؛ زیرا با واگذاری اختیارات، افراد فرصت بیشتری برای مدیریت امور خود پیدا می‌کنند. این دو مفهوم می‌توانند به افزایش مسئولیت‌پذیری، خلاقیت و بهره‌وری در سازمان‌ها و جوامع کمک کنند.