جامعه شناسى هنر دانشى میان رشتهاى است که با تاریخ فرهنگى، زیبایىشناسى، تاریخ هنر، انسان شناسى، روان شناسى اجتماعى، جامعه شناسى انتقادى، جامعه شناسى پیمایشى و ... مرزهاى مشترکى دارد. این کتاب نخستین درسن امه جامعه شناسى هنر به زبان فارسى است که درونمایه آن را نه "هنر و جامعه"، نه "هنر در جامعه"، بلکه "هنر بهمثابهى جامعه" تشکیل مىدهد. کتاب پس از مرور رویکردهاى متفاوت به موضوع هنر، از جمله رویکرد زیبایىشناختى، تاریخى و انتقادى، و بیان دستاوردهاى هریک از آنها و مدلهاى تحلیل گذشته، رویکردهاى امروزى را معرفى مىکند. کتاب از دو بخش (هر بخش از چهار فصل) و یک نتیجهگیرى تشکیل شده است. در بخش اول از تاریخ جامعه شناسى هنر سخن گفته شده و در آن سه نسل متمایز شدهاند: نسل زیبایى شناسى جامعه شناختى، نسل تاریخ اجتماعى هنر، و نسل جامعه شناسى پیمایشى. در بخش دوم که به جامعه شناسى پیمایشى اختصاص دارد، دستاوردهاى عمدهى آن بر حسب درونمایههاى اصلىاش ــ دریافت، میانجىگرى، تولید، و آثار ــ مطرح مىشود. سرانجام در مقام نتیجهگیرى، مىکوشد داوهاى جامعه شناسى هنر را مطرح کند.
