در دو دهه گذشته شرایط جوي سياره زمين به گونه اي تغيير کرده كه علاوه بر پژوهشگران كه از پيش نگران آينده زمين بودند اينك اغلب ساكنان سياره نيز متوجه وخامت اوضاع شده اند. آن ها از دگرگوني هاي آب و هواي زمين و توفان هاي دهشتناك چند ساله اخيرآسيب مي بينند و عزيزان و دارايي هاي خود را از دست مي دهند. در بهار سال گذشته در اثر توفان“نركس“ در برمه، شاهد مرگ بيش از 144 هزارنفر و بي خانمان شدن يك ميليون نفر بوديم. در آمريكا چندين توفان پي در پي ، به ويژه در"نيواورلئان"، مردم را ناچار به ترك خانه و كاشانه خود كرد و صدها ميليارد دلار خسارت به بار آورد. يعني پنجاه برابر خسارتي كه بر اثر حملة تروريستي به برج هاي تجارت جهاني در نيويورگ وارد شد. در سال 1999 در فرانسه در اثر توفاني، 300 ميليون درخت ريشه كن شد و در بيستم ژانويه 2009 توفاني به همان شدت بيش ازهمين تعداد درخت را شكست و خسارات جاني و مالي فراوان به بار آورد. هم اكنون كه اين مطالب را مي نويسم از استراليا خبرهاي نا گواري مي رسد: گرماي بي سابقه و آتش سوزي بيش از 365 هزار هكتارجنگل، گشته شدن بيش از 231 نفر، وارد آمدن ميليارها دلار خسارت و سوختن هزاران خانه مسكوني. در سال هاي اخير مشابه چنين حوادثي در سراسر سياره زمين بسيار اتفاق افتاد و در آينده نيز اتفاق خواهد افتاد كه در اين كتاب برخي از آن ها را باذکر آمار ها ياد آوري خواهم كرد. دليل اين نابساماني هاي جوي چيست؟ چگونه ما سيارة زمين را اين چنين بيمار كرده ايم ؟ آيا قادر خواهيم بود زمين را مداوا كنيم و نجات دهيم؟ يا اين گفتار و كردار ما چيزي جز نوشدارو بعد از مرگ سهراب نيست؟