جلد اول کتاب بیانگر خاطرات اردشیر زاهدی از کودکی تا استعفای فضلالله زاهدی از سمت نخستوزیری بوده و بخش عمده کتاب روایتگر روزهای بحرانی ۲۵ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ از چشمانداز اردشیر زاهدی میباشد. در جلد یکم ما با محیط اجتماعی سیاسی سالهای (1330-1307) سر و کار داریم و اردشیر زاهدی در انتهای کتاب حدود حدود 24 سال دارد که طی سه چهار، پنج سال آخر در سازمان اصل 4 مقامی موثر بوده است. خواننده از همان بخش یکم خاطرات با دو شخصیت پرسشگر و پرسششونده روبهروست و تا آخر حس میکند که با فاصله سوال و جواب میشود. بهعقیده ودیعی، همه جا سایه پررنگ پدری متهور و سربازی به حق مانع آن است که طی 76 صفحهی اول اردشیر را جز در چارچوب فضای پدرسالاری حس کنیم. ولی حوادث رفته بر پدر، شاهد بیطرفی هم نیست. طعم اشتغال وطن و تبعید پدر را تنها نمیچشد، بلکه آن را ضبط میکند.
