در خاطره‌نگاری‌ها چه بسا جزئیات و نکاتی باریک‌تر از مو از تاریخ یک روزگار درج شود که آن‌ها را در تاریخ‌های رسمی نیابیم. کتاب «خاطرات من» نوشتۀ عبدالله ناهید (افتخار) نیز از این قاعده مستثنی نیست و با خواندن آن می‌توان تصویری از تاریخ بخشی از ایران را در دوران جنگ جهانی اول مشاهده کرد. کتاب «خاطرات من» به‌ویژه از این نظر دارای اهمیت است که وقایع آن در سقزِ دوره جنگ جهانی اول می‌گذرد و روایتگر دورانی از تاریخ سقز است که این سرزمین عرصۀ تاخت‌وتاز خارجی‌ها بوده است. با خواندن کتاب «خاطرات من» درمی‌یابیم که مردم سقز در آن عصر نابسامان و بر اثر ورود بیگانگان به آن خطّه با چه دشواری‌هایی روبه‌رو بوده‌اند و چطور آن دوران آشفته و روزگار سخت را سپری کرده‌اند. عبدالله ناهید در کتاب «خاطرات من» از اوضاع اجتماعی و اقتصادی سقز در آن روزگار می‌نویسد و از زندگی اقشار و طبقات گوناگونِ آنجا در دورانی که این خاطرات دربرگیرنده آن است.