یاسمینا تشانویچ، در خلال جنگ کوزوو و در زیر حملات هوایی ناتو، با نوشتن خاطرات روزانه‌اش در کتاب خاطرات یک ابله سیاسی روایتی دست‌اول از زندگی در منطقه‌ی جنگی ارائه می‌دهد. این خاطرات نشان می‌دهد گرفتار‌شدن در کشوری که به سبب سیاست‌های حکومتش منزوی شده است و شهروندانش باید تاوان جنایات دولتمردانشان را بپردازند چه حسی دارد. کتاب حاضر برگزیده‌ی انجمن جهانی قلم در سال ۲۰۰۰ است. یاسمینا تشانویچ یادداشت‌های خود در کتاب «خاطرات یک ابله سیاسی» را از همان آغاز، بدون حاشیه‌روی، با ابرازِ اضطراب و ترسِ بودن در یک وضعیت ناامن آغاز می‌کند. او در همان سطرهای آغازین کتاب «خاطرات یک ابله سیاسی» از میل به گریز از وضعیتی که در آن گیر افتاده است، ترس از کشته‌شدن و کشتن، ترس از آینده‌ای نامعلوم و عذاب وجدان به‌خاطر بچه‌هایش سخن می‌گوید و ابراز پشیمانی می‌کند از اینکه در سرزمینی بحرانی و ناایمن بچه‌دار شده است.