این رمان ۱۴۳ صفحه‌ای، یک اثر داستانی با درونمایه سیاسی-اجتماعی است که با زبانی نمادین و فضایی تا حدی سوررئال روایت می‌شود. محور اصلی داستان حول مفاهیم زیر می‌چرخد:راوی زنده-مرده: داستان از زبان شخصیتی روایت می‌شود که در مرز باریک میان زندگی و مرگ، یا پس از تجربه یک «مرگ نمادین» قرار دارد. او از زاویه‌ای غریب و بیرونی به جهان زندگان، گذشته خود و رویدادهای پیرامونش نگاه می‌کند.بستر سیاسی و بازجویی: کتاب به چالش‌ها، خفقان و فشارهای سیاسی-اجتماعی می‌پردازد. بخش‌های مهمی از کتاب در قالب واکاوی خاطرات، مواجهه با گذشته و نوعی بازجویی ذهنی یا عینی می‌گذرد که نشان‌دهنده آسیب‌های روانی ناشی از استبداد و مبارزه است.