هما ناطق، تاریخ نگار و پژوهشگر فرهنگ ایران، در کتاب «در بزم حافظ خوشخوان،» که بعدا با عنوان " حافظ ، می و خنیاگری " توسط شرکت کتاب منتشر شده است با دیوان حافظ نه به عنوان یک اثر ادبی بلکه به عنوان یک سند تاریخی برخورد کرده است. در این کتاب خانم ناطق استدلال می کند که لقب حافظ برای شمس الدین محمد در اصل به معنای سرودگو، سرودخوان و قوال است و نه الزاما حافظ قرآن. وی فهرستی از حافظان خوشخوان فراهم آورده که شاعران خنیاگر بودند. خانم اطق در این کتاب به آداب می و آداب باده نوشی نیز پرداخته است که در شعر تر حافظ شیرین سخن بازتابیده است هما ناطق، تاریخ‌نگار و پژوهش‌گرِ پرآوازه‌ فرهنگِ ایران، مقیم پاریس، سالیانی است در کار تحقیق درباره‌ی «تاریخ شراب» یا به قول خودش «تاریخچه می» در ایران است.