دیزاین و انسان شناسی، در نگاه نخست، دو قلمرو بسیار متفاوت به حساب می آیند. دیزاین به انسان شناسی این تصور را تغییر می دهد و با ارائه روایتی از میدان انسان شناسی دیزاین، که طی دهه های اخیر پیوسته در حال بالندگی بوده است، نحوۀ تلاقی و درآمیزی این دو رشته متمایز را با یکدیگر نشان می دهد. نویسنده می کوشد نیروها و شرایط فراگیری را که به پیدایش انسان شناسی دیزاین یاری رسانده اند شناسایی کند و هر یک از این رشته ها را به نحوی روایت می کند که لحظه پیوند و ضرورت همگرایی شان با یکدیگر در عرصه های تجاری، اجتماعی و سازمانی روشن شود. در راه این همگرایی، هر یک از این رشته ها درباره حدود و امکان های نظری و عملی شان دست به بازاندیشی زده اند. این کتاب به نوآوری ها و زمینه مندسازی هایی می پردازد که چنین درآمیزی و پیوندی را میان انسان شناسی و دیزاین تسهیل می کنند. کوشش نویسنده در نهایت فراهم آوردن امکانی برای رسمیت بخشی به حوزه نحیف انسان شناسی دیزاین است. او خوش بین است که این حوزه در سال های آینده هرچه بیشتر ضرورت و اهمیت خواهد یافت.
