کتاب زبان شعر در نثر صوفیه با عنوان فرعی درآمدی به سبک شناسی نگاه عرفانی نوشته ی محمدرضا شفیعی کدکنی است که شعر عرفانی را مورد نقد و تحلیل قرار می دهد. این کتاب تجمیع چهل مقاله در سبک شناسی نگاه عرفانی است.در آغاز کتاب ایشان به تعریف عرفان می پردزاند و عرفان را نگاه هنری به دین و الهیات قلمداد می کنند. شفیعی کدکنی در این اثر از دریچه تاریخ تاریخ و بر اساس تعریف شخصی اش از عرفان به بررسی فراز و فرود های عرفان در طول تاریخ پرداخته است. نویسنده خود کتاب را اینگونه تعریف می کند:" این کتاب، دریچه ای است به چنین نگاهی که تمام مصلحان اجتماعی کشور ما بدان نیاز خواهند داشت. اگر ازین چشم انداز به تجربه عرفانی نگریسته شود، اصلاح آن و یافتن نگاه انتقادی نسبت به پست و بلند آن کار دشواری نخواهد بود وگرنه در این راه، رنج ما بمانند کسروی جز مقداری دشنام و ستیزه جویی ناکام چیزی به بار نخواهد آورد."
