مردی وارد بهشت می شود از فرشته ای خواهش می کند. ردپایی را که از خود بر زمین گذاشته است به او نشان دهد. از سر کنجکاوی از روی عطشی کودکانه برای دیدن و دانستن فرشته میگوید: «خیلی ساده است. برو پشت پنجره و تماشا کن مرد به سمت تصویر خودش در پشت شیشه می رود و ردپای خود را بر زمین می بیند؛ از دوران کودکی تا واپسین نفسش . . . کریستین بوبن بیش از هر چیز مفتون عشق و زندگی است. برای او تجربه‌های به‌ظاهر ساده ی زندگی ـ همچون کودکی، عشق و تنهایی ـ دستمایه ی خلق آثاری عاشقانه با مایه‌های فلسفی ‌است. نوشته‌های او سرشار از شعر و اندیشه‌اند؛ از همین رو خواندن آثارش برای مخاطبان زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف هم آسان است و هم دلنشین.