داستان کتاب در مورد زندگی یک شبانه روز مردی بازنشسته از شرکت نفت در شهر مسجد سلیمان است. نویسنده با فلشبکهایی به گذشته، خاطرات این مرد را به یادش میآورد و او را به روزهایی میبرد که اولین دکل حفاری نفت در مسجد سلیمان برپا شد. این رمان به شیوهپراکندهنویسی نوشته شده است و خواننده را در برهههای زمانی مختلفی به دنبال خود میکشاند. نثر روان و کمنظیر فرهاد کشوری، مخاطب را طرفدار پر و پاقرص آثارش میکند. رمانپردازی، شخصیتپردازی و فضاسازی از ویژگیهای دیگر این قصه است که میتوان به آن اشاره کرد. زمینههای تاریخی این اثر نیز، همانند دیگر آثار نویسنده، نقطه پر رنگ داستان هستند اما تفاوتهایی نیز، با دیگر آثار او دارند. تفاوت اول این است که نویسنده، لزوما تمام تمرکزش را روی بازسازی حوادث گذشته و به صحنه آوردن شخصیتهای تاریخی در رمان نمیگذارد، او سعی کرده است زندگی کارگران نفت و اوضاع اقتصادی و موقعیت اجتماعی آنها را نیز بررسی کند و مورد کندوکاو قرار دهد. تفاوت دوم این است که این اثر فرهاد کشوری، به یک منطقه جغرافیایی مشخص و اقلیمی خاص اشاره دارد و سعی دارد آداب و سنن این اقلیم را در لایههای تاریخی اثر نمایان کند.
