داستان یک عشق در متنِ رویدادهای سیاسی. حسین سناپور در رمان ویران می‌آیی عشق و سیاست را به هم گره زده است تا سرگذشت نسلی را روایت کند که جوانی‌اش در دهه هفتاد خورشیدی و در بحبوحه وقایع سیاسی و دانشجویی آن دوره گذشته و آن وقایع به نحوی در زندگی‌اش تأثیر گذاشته است. ویران می‌آیی داستان گره خوردن سرگذشت فردوس و روزبه، شخصیتهای اصلی داستان، به یکدیگر است. داستان یک عشق و اوج و فرود آن. این رمان را، بنا به توضیح نویسنده در آغاز آن، می‌توان دو جور خواند: از اول به آخر و یا آخر به اول. در حالت اول، یعنی خواندن رمان همان گونه که نوشته شده، با سیر معکوس و غیرخطی وقایع مواجهیم. یعنی از فرجام رابطه آغاز می‌کنیم و به ابتدای شکل‌گیری آن می‌رسیم. این گونه اگر رمان را بخوانیم همان ابتدا در می‌یابیم که پایان داستان فردوس و روزبه چگونه رقم می‌خورد و حال می‌خواهیم بدانیم چرا چنین شده و این رابطه چطور شکل گرفته و چه مسیری را پیموده و چه بر شخصیتهای داستان گذشته تا سرانجام آنچه در آغاز رمان دریافته‌ایم اتفاق افتاده است. در حالت دوم، یعنی از آخر به اول، با داستانی خطی و کلاسیک مواجه خواهیم بود که در آن وقایع به همان ترتیب زمانی که اتفاق افتاده‌اند از پی هم می‌آیند. چه بسا این دو شیوه مختلف از خواندن دو درک متفاوت از رمان را رقم زند.