این کتاب درباره ایران است؛ کشوری با یک هویت جمعی و دو لایه مهم و درهم‌تنیده تاریخی: یک لایه عمیق پیشااسلامی که بر فراز آن لایه‌ای اسلامی و به‌ویژه از قرن دهم هجری، یک لایه شیعی شده است. این دو در هم‌زیستی و اغلب در هر دو سطح عام و رسمی، یکدیگر را تقویت می‌کنند. با این وجود در طول صدوپنجاه سال گذشته، جنبه‌های پیشااسلامی و اسلامی هویت جمعی از سوی روشنفکران مختلف و بعدها حکومت‌ها به عنوان پایه‌های بدیل یکدیگر برای ایدئولوژی‌هایی برگزیده شدند که در جستجوی تعریف ملت و مکان آن، یعنی وطن بوده‌اند. این کتاب از رابطۀ بین هویت‌های جمعی ـ نوعی و همانندی در اجتماع در طول زمان و شکل‌گیری مکان بهره می‌گیرد تا شرایط ویژه ایران در رابطه با مفاهیم وطن و هویت ملی را توضیح دهد.