نویسنده در این اثر کوشیده درباره‌ی هنر داستان چند سوال اساسی مطرح کند. آیا رئالیسم واقعی است؟ استعاره‌ی موفق را چطور تعریف می‌کنیم؟ کاراکتر چیست؟ استفاده‌ی درخشان از جزئیات در داستان را کی در می‌یابیم؟ دیدگاه چیست و چطور عمل می‌کند؟ هم‌دلی تخیلی چیست؟ داستان چرا برانگیزنده است؟ این‌ها پرسش‌هایی قدیمی‌اند و بعضی‌هاشان در آثار جدیدی در نقد آکادمیک و نظریه‌ی ادبی از نو طرح شده‌اند، اما چندان قابل‌اطمینان نیست که نقد آکادمیک و نظریه‌ی ادبی خیلی خوب به آن‌ها پاسخ داده باشد. ازاین‌رو مولف سعی کرده اگر هم پرسش‌های نظری مطرح می‌کند، پاسخ‌های عملی به آن‌ها بدهد، یا به عبارتی دیگری، پرسش‌های منتقد را طرح کند و پاسخ‌های نویسنده را بدهد.