نمایشنامه «طوفان» اثر ویلیام شکسپیر که احتمالا بین سال های ۱۶۱۰ تا ۱۶۱۱ نوشته شده، از جمله آخرین نمایشنامه هایی است که او به تنهایی نوشته است. پس از صحنه اول که در طول طوفانی سهمگین بر روی کشتی در دریا اتفاق می افتد ، ادامه داستان در جزیره ای دورافتاده جریان دارد .در این جزیره پروسپرو، شخصیتی پیچیده و متناقض به همراه دخترش میراندا و دو خدمتکارش زندگی می کند :کلیبان، هیولایی وحشی و آریل ، روحی لطیف و اثیری. این نمایشنامه حاوی موسیقی و آوازهایی است که فضایی جادویی و افسونگر در جزیره ایجاد می کنند. بسیاری از مفاهیم و مضامین مهم از جمله جادو ، خیانت ، انتقام و خانواده در این نمایشنامه بررسی می شوند. در پرده چهارم ، یک نمایش نقاب دار در دل داستان قرار دارد که جنبه های نمایشی،تمثیلی و زبانی متعالی را به «طوفان» اضافه می کند.