«آلن واتس» حکمت های آسیا را از دریچه های تازه ی روانشناسی غربی و یافته های علمی نوظهور عصر پسا اتم بررسی می کند. او در گفته هایش اغلب می گوید که بودیسم را باید به عنوان نوعی روان درمانی در نظر گرفت و نباید با ادیان غربی مقایسه کرد. او احساس می کند که آگاهی بوم شناختی و تجربه ی عرفانی، در اصل جلوه هایی از همان شکل تجربه ی بیدار هستند. در اوایل دهه ی شصت میلادی، سخنرانی های رادیویی و کتاب های برجسته ی « آلن واتس» او را به چرخه ی سخنرانی های دانشگاهی راند و به مدت دوازده سال پس از سخنرانی هایش در سالن های بزرگ و سمینار های خصوصی تر برای گروه هایی در سراسر کشور برگزار شد. بسیاری از این جلسات ضبط و جمع آوری شدند.