نویسنده : آرتور کریستال
ناشر: اطراف
مترجم: احسان لطفی
زبان: فارسی
سال چاپ: ۱۳۹۹
تعداد صفحات:۱۲۰
کتاب «فقط روزهایی که می‌نویسم» ترجمه‌ی پنج مقاله برگزیده از چهار اثر «آرتور کریستال»، جستارنویس برجسته‌ی آمریکایی تحت عناوین Agitations: Essays on Life and Literature 2002، Except When I Write 2011، The Half-Life of an American Essayist 2007 و This Thing We Call Literature 2016 است. این پنج جستار روایی درباره‌ی نوشتن و خواندن است که عبارت‌اند از سخن‌گوی تنبل‌ها، لذت‌های گناه‌آلود، وقتی نویسنده حرف می‌زند، زندگی و نویسندگی و دیگر کتاب نمی‌خوانم. تمامی این پنج جستار مملو از نام نویسندگان، ادیبان، کتاب‌ها و شخصیت‌های تأثیرگذار در دنیای ادبیات است. این نویسنده براساس سال‌ها مطالعه و نقد و بررسی کتاب‌های گوناگون این جستارها را به نگارش درآورده است به همین دلیل بسیار جامع، پخته و پرمحتوا هستند. مطالعه‌ی این جستارها به افرادی که علاقه دارند به سطوح عمیق‌تری از ادبیات پی ببرند توصیه می‌شود.
«آرتور کریستال» در این جستارها بی‌پرده سخن می‌گوید و از زوایای جدیدی آثار نویسندگان را کنکاش می‌کند. او در جستار اول بانام سخن‌گوی تنبل‌ها، به زندگی خودش می‌پردازد و رابطه‌ی زندگی‌اش با ادبیات را به تصویر می‌کشد. این نویسنده در جستار دوم با عنوان لذت‌های گناه‌آلود به سراغ نویسنده‌هایی می‌رود که موضوعات کارآگاهی و جنایی را دست‌مایه‌ی داستان‌هایشان قرار داده‌اند. جستار سوم کتاب، وقتی نویسنده حرف می‌زند به این سؤال پاسخ می‌دهد: چرا بهتر است خالقان متون محبوبمان را نبینیم؟ بسیاری از افراد علاقه دارند که نویسنده‌ی دلخواهشان را ببینند و با او گپی بزنند ولی «آرتور کریستال» طی این جستار نشان می‌دهد که یک فرد در جایگاه نویسنده متفاوت از زندگی معمولی‌اش است. این جستارنویس بر این باور است نویسنده‌ای که روی کاغذ خوانندگان را تحت تأثیر قرار داده است ممکن است الزاماً در ملاقات حضوری نتواند این کار را انجام دهد. جستار چهارم این اثر با عنوان زندگی و نویسندگی، به این سؤال پاسخ می‌دهد: چرا زندگی و حرفه نویسنده از هم جدا نیست؟ «آرتور کریستال» در این جستار به زیبایی نشان می‌‌دهد متن زندگی یک نویسنده‌ با حرفه‌اش درهم‌تنیده است و یک نویسنده کتاب‌هایش را زندگی می‌کند. او معتقد است بسیاری از نویسندگان و فیلسوفانکتاب «فقط روزهایی که می‌نویسم» ترجمه‌ی پنج مقاله برگزیده از چهار اثر «آرتور کریستال»، جستارنویس برجسته‌ی آمریکایی تحت عناوین Agitations: Essays on Life and Literature 2002، Except When I Write 2011، The Half-Life of an American Essayist 2007 و This Thing We Call Literature 2016 است. این پنج جستار روایی درباره‌ی نوشتن و خواندن است که عبارت‌اند از سخن‌گوی تنبل‌ها، لذت‌های گناه‌آلود، وقتی نویسنده حرف می‌زند، زندگی و نویسندگی و دیگر کتاب نمی‌خوانم. تمامی این پنج جستار مملو از نام نویسندگان، ادیبان، کتاب‌ها و شخصیت‌های تأثیرگذار در دنیای ادبیات است. این نویسنده براساس سال‌ها مطالعه و نقد و بررسی کتاب‌های گوناگون این جستارها را به نگارش درآورده است به همین دلیل بسیار جامع، پخته و پرمحتوا هستند. مطالعه‌ی این جستارها به افرادی که علاقه دارند به سطوح عمیق‌تری از ادبیات پی ببرند توصیه می‌شود.
«آرتور کریستال» در این جستارها بی‌پرده سخن می‌گوید و از زوایای جدیدی آثار نویسندگان را کنکاش می‌کند. او در جستار اول بانام سخن‌گوی تنبل‌ها، به زندگی خودش می‌پردازد و رابطه‌ی زندگی‌اش با ادبیات را به تصویر می‌کشد. این نویسنده در جستار دوم با عنوان لذت‌های گناه‌آلود به سراغ نویسنده‌هایی می‌رود که موضوعات کارآگاهی و جنایی را دست‌مایه‌ی داستان‌هایشان قرار داده‌اند. جستار سوم کتاب، وقتی نویسنده حرف می‌زند به این سؤال پاسخ می‌دهد: چرا بهتر است خالقان متون محبوبمان را نبینیم؟ بسیاری از افراد علاقه دارند که نویسنده‌ی دلخواهشان را ببینند و با او گپی بزنند ولی «آرتور کریستال» طی این جستار نشان می‌دهد که یک فرد در جایگاه نویسنده متفاوت از زندگی معمولی‌اش است. این جستارنویس بر این باور است نویسنده‌ای که روی کاغذ خوانندگان را تحت تأثیر قرار داده است ممکن است الزاماً در ملاقات حضوری نتواند این کار را انجام دهد. جستار چهارم این اثر با عنوان زندگی و نویسندگی، به این سؤال پاسخ می‌دهد: چرا زندگی و حرفه نویسنده از هم جدا نیست؟ «آرتور کریستال» در این جستار به زیبایی نشان می‌‌دهد متن زندگی یک نویسنده‌ با حرفه‌اش درهم‌تنیده است و یک نویسنده کتاب‌هایش را زندگی می‌کند.