کتاب فلسفه دین، درآمدی تاریخی در ده فصل  نگاشته شده است که هر کدام از فصل ها بخشی از مباحث فلسفه دین همچون اثبات وجود خداوند، مسئله شر، زندگی پس از مرگ و از این قبیل را پوشش می دهد. بر خلاف بسیاری از کتاب های فلسفه دین که در سنت فلسفه تحلیلی نگاشته شده اند و فقط به استدلال و مباحث منطقی می پردازند؛ خانم زاگزبسکی پیشینه تاریخی و زمینه های مطرح شدن این مباحث را هم در کتاب آورده است. روش ایشان چنین است که ابتدا پیشینه تاریخی را مطرح می کند و بعضا مثال هایی هم می آورد و سپس به معروفترین نظرات مطرح شده در آن حوزه می پردازد و آن ها را نقد کرده و ایرادات وارد بر آن ها را شرح می دهد سپس نظریه خودش را مطرح می کند و سعی می کند تا نظریه اش از اشکالات پیشین بری باشد. در برخی از فصول علی الخصوص دو فصل آخر، “مسئله گوناگونی دینی” و “ایمان، عقل و اخلاق اعتقاد” نویسنده سعی کرده تا با نظریه معرفت شناختی اش، یعنی اعتمادگرایی و الگویابی بر اساس تحسین ( که ما کسانی را که تحسین می کنیم سعی می کنیم از آن ها الگو بگیریم و مانند آنها بشویم )، معضل گوناگونی ادیان و همینطور معضل رابطه میان عقل و ایمان را برطرف کند.