آن‌چه نویسندگان کتاب «قدرت و پیشرفت» در این کتاب بر آنند که کارآفرینان و مدیران عرصۀ فناوری و نیز کارگران و نیروی کار بدون تحصیلات عالیه را به آن توجه دهند این نکته است که، برخلاف عقاید مرسوم، پیشرفت فناوری به‌طور خودکار و بدون مداخلۀ انسانی، به خیر همگانی منجر نمی‌شود و همه را از مزایای خود بهره‌مند نمی‌سازد. دارون عجم‌اوغلو و سایمون جانسون در کتاب «قدرت و پیشرفت» با رجوع به تجربه‌های تاریخی دوره‌های مختلف تاریخ بشر، از جمله دورۀ شکوفایی صنعت در قرن نوزدهم، نشان می‌دهند که رشد بهره‌وری برآمده از پیشرفت فناوری تنها در زمان‌هایی توانسته به افزایش نیروی کار و اشتغال‌زایی و افزایش دستمزد منجر شود که خواست و ارادۀ کارفرمایان و صاحبان صنایع و مشاغل و تولیدکنندگان و نیز خواست و ارادۀ کارگران بر آن بوده که چنین اتفاقی بیفتد. کتاب «قدرت و پیشرفت» به ما می‌گوید که پیشرفت فناوری چگونه و در چه شرایطی می‌تواند نفع همگانی را رقم زند و تکنولوژی را چگونه می‌توان مدیریت کرد و به آن جهت داد تا در مسیر منافع عمومی و همگانی قرار گیرد نه‌فقط در خدمت رفاه گروهی خاص.